วันนี้ขอเขียนสั้นๆ ว่าด้วยเรื่องของระยะทาง ที่มีผลกระทบต่อความเป็นอยู่
ของนักศึกษาคนนึง ที่เตรียมการสำหรับการเรียนพร้อมทุกอย่าง
ไม่ว่าจะเป็น โอนเงินค่าลงทะเบียนเข้าบัญชี ตรวจสอบวิชาที่เปิด
ตั้งใจจะเรียนเทอมสุดท้ายของการเรียนในมหาวิทยาลัยให้จบตามเวลา

แต่ด้วยระยะทาง ทำให้เค้าเกือบไม่ได้เรียน เกือยจะไม่จบ
เนื่องจากการยืมหนังสือมาจากอีกวิทยาเขตนึง ซึ่งอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่
ตอนยืมมาก็ไม่มีปัญหาอะไร ตอนคืนก็คืนให้ในวันสุดท้ายที่หมดเขต
ไม่มีการยืมเกินและค่าปรับอะไรทั้งสิ้น แต่ทว่า...

พอถึงกำหนดลงทะเบียนที่นักศึกษาคนนั้นเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ
เมื่อเพื่อนพิมพ์เข้ามาบอกในMSNว่า "เห้ย ลงทะเบียนได้แล้ว"
สิ่งที่เกิดขึ้น มันน่าตกใจสำหรับเค้ามาก เพราะว่าเค้ากดปุ่มลงทะเบียน
แต่สิ่งที่ขึ้นมาบนหน้าจอ แทนที่จะเป็นหน้าลงทะเบียน กลับกลายเป็น
คำสั้นๆ ที่มีผลต่อชีวิตเค้าอย่างรุนแรง มันเป็นไปได้ยังไงที่เค้าจะ
"ไม่สามารถลงทะเบียนได้ นักศึกษาค้างส่งหนังสือห้องสมุด"
ความคิดวูบแรกที่วิ่งเข้ามาในหัวของเค้าตอนนั้นคือ
ไม่มีทางน่ะ คืนหนังสือไปหมดแล้วจริงๆ ไม่ได้ยืมอะไรแม้แต่ ปพ.
แต่เค้าก็ยังไม่หมดความพยายาม ยังนั่งพยายามกดต่อไปจนถึง ตี2
แต่ก็ไม่ทีทีท่าว่าอะไรจพดีขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย เค้าจึงตัดสินใจ
ไปนอนซะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็คงจะลงได้ ระบบอาจจะผิดพลาดนิดหน่อยน่ะ
ไม่เป็นไร ยังลงทันนี่นา...

เช้าวันต่อมา(จริงๆก็วันเดียวกัน) เค้าก็ตื่นมาลองกดปุ่มลงทะเบียนอีกครั้ง
แต่ว่า ทำไม ทำไมมันยังตามมาหลอกหลอนเค้าอีกครั้ง ไม่ๆๆ ไม่จริง
มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ไม่มีทางที่เค้าจะลงทะเบียนไม่ได้

"ไม่สามารถลงทะเบียนได้ นักศึกษาค้างส่งหนังสือห้องสมุด"

สิ่งนี้ตามหลอกหลอนนักศึกษาหนุ่ม จนเค้าทนไม่ไหว
เค้าไม่สามารถตรวจสอบเรื่องนี้ได้เลย เพราะเว็บห้องสมุดใช้การไม่ได้
เค้าจึงต้องออกไปดูความจริง...
ต้นตอของความผิดพลาดที่เค้าไม่ได้เป็นต้นเหตุ

เมื่อถึงสถาบัน เค้ารีบตรงไปยังห้องสมุด เพื่อที่จะแก้ไขปัญหานี้
แต่มีปัญหาที่ใหญ่กว่านั้นอีก

"บุคลากรหอสมุดกลางจัดสัมมนาต่างจังหวัด ตั้งแต่วันที่ 22-25"

ในตอนนั้น เค้ากลับไม่รู้สึกโมโห ไม่เจ็บปวด ไม่มีความรู้สึกใด
เค้าเดินออกจากที่ตรงนั้น โทร เค้าต้องโทรหาใครซักคน
เค้าตัดสินใจโทรหาเพื่อน เพื่อนที่เคยลงทะเบียนมาทุกรูปแบบ
เพื่อนของเค้าให้กำลังใจเป็นอย่างดีและบอกกับเค้าว่า
"เอาน่า ก็แค่ทำเรื่องลงทะเบียนล่าช้า ได้เรียนอยู่แล้วเพื่อน"
นั่นทำให้นักศึกษาหนุ่มรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ใช่คำตอบซะทีเดียว
เค้าจึงตัดสินใจเดินไปถามตึกหน้า ที่เกี่ยวข้องกับการลงทะเบียนโดยตรง
พี่ฝ่ายก็ปลอบใจเค้าเบาๆว่า "ไม่เป็นไร ยังลงได้ถึงวันที่ 2 นะ แต่
ต้องเสียค่าปรับลงทะเบียนนอกเวลาที่กำหนด 200 บาท"
นักศึกษาหนุ่มก็เบาใจ รู้สึกเหมือนยืนอยู่กลางทุ่งหญ้า ลมพัดมาเบาๆ
เค้ากลับบ้านไปอย่างหมดห่วง และเชื่อมั่นในคำพูดของพี่คนนั้น

2วันต่อมา เค้าออกไปที่สถาบันอีก หวังจะแก้ปัญหาชีวิตของเค้าให้จบ
เค้ารีบตรงไปที่ห้องสมุดอย่างไม่ลังเลใจ แต่แล้วความหวังเค้าก็หมดลงเมื่อ

"หอสมุดกลางจะเปิดทำการในวันที่ 27"

"อะไร นี่มันอะไรกัน" เค้าคิดในใจ "วันนี้มันวันจันทร์นะโว่ยยยย"
เค้ากำลังจะวิ่งออกจากตรงนั้นด้วยความเสียใจ แต่ก็มีผู้หญิงคนนึง
หยุดเค้าไว้ด้วยคำถามที่ว่า "ลงทะเบียนไม่ได้เหมือนกันใช่มั้ยคะ?"
ห๊ะ อะไรของเธอ นี่เธอก็ลงไม่ได้ยังงั้นเหรอ!? เค้าสับสน
"เรายืมหนังสือมาจากปราจีนน่ะ แต่เราคืนไปก่อนแล้ว ไม่รู้ทำไม"
เธอพูดกับเค้าอย่างใจเย็น ไม่นานนัก ก็มีชายคนนึงเดินออกมา
เค้าคือโปรแกรมเมอร์ของหอสมุดกลางนั่นเอง เราจึงได้คุยกัน
จากนั้นเค้าก็ยินดีที่จะปลดล็อคลงทะเบียนให้ก่อนโดยให้
นักศึกษาที่มีปัญหาลงทะเบียนเข้ามาติดต่อได้เท่านั้น
"ยังไงก็ได้ ขอให้ผมได้ลงทะเบียนก็พอ"นักศึกษาหนุ่มกล่าว
จากนั้นไม่นาน พี่ผู้ชายคนนั้นก็ได้ทำการเปิดระบบ
ทำให้สามารถเข้าไปเช็คประวัติการยืมได้ แล้วนักศึกษาหนุมก็พบว่า
ปัญหานั้นคือ เค้าคืนหนังสือในวันสุดท้ายพอดี ที่เค้าจำได้คือ
ตอนที่ยิงบาร์โค้ดนั้น หนังสือของเค้าไม่มีค่าปรับ และวันยืมไม่เกิน
แต่ในประวัติการยืมที่ตรวจสอบในตอนนั้น มีค่าปรับ 10 บาท
เพราะยืมหนังสือเกินเวลาไป2วัน เป็นไปได้ยังไง ทั้งๆที่คืนตามเวลา

"ระยะทาง"

นี่ปี2009 จะ2010 แล้ว ยังมีปัญหาเรื่องระยะทางอีก?
เพราะหนังสือเดินทางไปถึงที่หมายช้ากว่ากำหนดไป2วัน
ปลายทางเค้าจึงส่งเรื่องมาว่าเรายืมหนังสือเกิน แค่นี้น่ะเหรอ
ค่าปรับแค่10บาท ที่ไม่ใช่ความผืดของเรา ทำให้เราต้องเสียอีก200
และยังเกือบจะไม่จบ เพราะไม่ได้ลงทะเบียนเรียน นี่น่ะหรือ

"เทคโนโลยี"

แล้วไม่ใช่แค่นักศึกษาหนุ่มคนนั้น ยังมีอีกหลายชีวิตที่ประสบปัญหาเดียวกัน
บางคนแย่ยิ่งกว่า คือคืนครบ ในประวัติไม่มีค้าง แต่ลงทะเบียนไม่ได้

"เพราะ!?"

ใครจะรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้น นี่คือความผิดพลาดจริงๆหรือ
หรือเพราะอยากจะได้ 200 บาท จากทุกคนที่มีปัญหา ณ ที่นั้น
เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เค้าไม่เข้าใจ นักศึกษาหนุ่มได้แต่นั่งครุ่นคิดถึงปัญหา
"ถ้าไม่มีระบบติดต่อกันระหว่างวิทยาเขต เดี๋ยวทำให้ก็ได้"เค้าคิด
จะได้คืนที่นี่แล้วไปบันทึกผลลงระบบที่ปลายทางเลย ง่ายนิดเดียว
ใช้TCเขียนก็ยังได้เลย ไม่ได้ดูถูกหรอกนะ แต่มันมีปัญหานี้ได้ยังไง?


ข้อมูลในสมัยนี้ยังเดินทางใช้เวลาเป็นวันๆอยู่อีกหรือ?
แล้วตอนคืนที่นี่ทำไมไม่บอกล่ะว่าเป็นแบบนี้ จะได้หมดเรื่องไป
ต่อไปนี้ถ้าจะคืนต้องคื่นก่อนกำหนด 2-3วันใช่มั้ย
นี่คือสิ่งที่นักศึกษาหนุ่มคนนั้นคิด

และในวันนั้นตอนเที่ยง เค้าก็ลงทะเบียนได้สำเร็จ เพียงแต่
เสียค่าปรับเป็นเงิน 200 บาท ที่เค้าไม่ควรจะต้องเสีย
ไม่ว่าจะมองมุมไหนเค้าก็ยังหาความผิดของตัวเองไม่เจอ
ทำได้แค่เพียงยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น
และนี่ก็คือจุดสิ้นสุดของเรื่องราวทั้งหมดนี้...

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านมาโดยตลอด
หวังว่าครั้งหน้าจะได้นำเรื่องราวในแง่ดีมาเล่าสู่กันฟังบ้าง

ปล.บทความนี้แม้จะเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น พวกคุณก็ไม่สามารถฟ้องร้อง
อะไรจากบทความของผมได้ เพราะมันเป็นแค่เรื่องราวเล็กๆน้อยๆของ
"นักศึกษาหนุ่มคนหนึ่ง"
ที่เค้าอยากจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเค้า ก็เท่านั้นเอง